Bir iki satır yazacagım sadece…
Sonra
cekip gidecegim

Korkma !
Bir iki satırlık
kalısım olacak !
‘Hosca Kal canımın ici
hocsa kal’ !
Bir veda cümlesi..
Bir kaybedis …

Bir deprem gibi
ayrılık cöker üzerime
bir hosca KaL’La ..

Sadece bir iki satırlık
yan yana gelisimiz olacak
korkma !..

Belki tokalasacagım
ya da veda-i buse
konduracagım yanagına ..

Belki de bir dipnotla ;
Hosca KaL’la gidecegim …

Sonrası ;
Bensiz kalacaksın iste !
İstedigin olacak !
Gidecegim dert etme !

Sevmekle-sevmemek arasındaki
ince bir noktaydım
sende !
Seviyor muydun ¿
oynuyor muydun ¿
Bir bilmece…

Bunca zaman
bosuna yormusum kendimi
belli ki
sevmiyordun..

Hic sevmedin !
Hosca KaL
canımın ici
Hosca KaL..

’Tamam
bir iki satırlık kalısım olacak
görmeyeceksin bir daha beni..

‘

Var mıydım sende
hic bilmiyorum …
Ya da bir CümLe’cik
oldum mu yüreginde ¿
…
Artık
hicbir sey fark etmez..
Her sey[im]
toparlanıyor bu evden
senden !

Senleyken bile
sensiz düsen takvimler
sensiz gecen saatler..
Baktigim aynalar ..
Hepsi
Hicbiri
yok artık hayatında ..
Yokum ..
[belki hic olmadım..]


Bir iki satır
yazacagım sadece …
Bir iki satırlık
kalısım olacak !
Son Kez !

Daha fazla uzatmıyorum
daha fazla yakmayacagım
kendimi..

Gidiyorum :

‘ Hosca KaL canımın ici Hosca KaL.. ’

Sevmeye
degmezdim ki zaten
iyi ki de yük etmedin
beni yüregine..

Iyi ki de
defettin beni basından !
En iyisini yaptın
en iyisiydi inan ..

En güzelini
en uygununu yaptın bana ..
Degmezdim sevilmeye .. Degmezdim deger verilmeye..!

Aglamaya üzülmeye..
dert edilmeye degmezdim ..
Karanlık gecelerin
yıldızı olmaya degmezdim !

Bosver
iyi ki de sevmemissin ..!

BaNa Degmez’di Hicbir gözyası …

 

“ Bir öksürük parçalıyor ciğerlerimi..
Senin yokluğundan mı,
Ya da annemden gizli gizli içtiğim sigaralardan mı bilemiyorum.
Bildiğim tek şey ; bir yokluk deliyor geçiyor yüreğimi..”

Bir dua asılı kaldı dudaklarımın iki yakasında. Çocukluğumu yirmi dokuz harfin gölgesine bağlayıp sustum adının genişliği kadar. Şimdi derinliği sesinin yokluğu kadar olan bir kuyuya sarkıttım mavi düşlerimi. Dudaklarında birikmiş tüm cümleleri suskunluğa ilmekleyip sus öylece. Ölümcül vakalar ekle düşlerinden arda kalan sayfalara. Bakıyorum da senden çok şeyler istemişim. Şimdi yoksun ya ; tenini mi zapt ettim yoksa yaraları düşlerine kirli yüzümle nüfus mu ettim ? Ya da ellerinle büyüttüğün umutlarını mı gasp ettim ?

Söylesene bana, seni sensiz sevmekten öte ne yaptım sana ?

Bir düş öksüz kaldı yüzük parmağımın sensiz yanında. Şimdi ayrılıkla teyemmüm ederken kirli yüzümü uykusuzluğum vuruyor kıyılarıma. Çek beni kuyulardan. Tozlu raflardan indir beni..Siyah beyaz fotoğraf albümlerden sal beni özgürlüğüme...Cam kenarları biletlerimi iade et. Ama tek bir şeyi verme bana; güllere kundakladığım, umutlarla sardığım canım kızımı sakın verme ellerime..

Çünkü ben sensiz iken ölüyüm.
Tek bir cümle düşmez dudaklarımdan baharlara.
Sal beni bensizliğime....
Bir kırlangıç sürüsüne kat beni...
Kavimler göçünden uzun sürsün göçebeliğim.

Dualarımda suç üstü yakalanmış iken çocukluğum,
Sal beni cam kenarları özlemlere..
Ve dudaklarındaki suskunluğunla öldürmeye devam et beni.
Devşir beni bensizlikle..
Ve durma sakın..
Ellerimle yeşerttiğim düşlere basmaya devam et..

Bakma gözlerimin içindeki gözlerine.
Yakma içimde söndürdüğüm bisiklet sevdası çocukluğumun buzdan renklerini...
Ve söyleme / Komşumuzun bahçesinden çaldığım erikleri..
Ve dillendirme sakın. Senin için faili meçhul cinayetleri..
Ve saçlarını örmek için gökyüzünden çaldığım gökkuşağı için sakın beni ihbar etme gökyüzüne..

Ve sakın dönme arkana...
Bir daha bakarsan ıslak gözlerime,
Bu yürek senin yüreğine iltica edecek sen istemesen de..

Sen hala” bendeki senin “ öldüğünün ispatını fırlatsan da yüzüme..
Yüreğimin en çocuksu yanında yaşıyorsun sen..
Adımın üzerini karalasan da,
Düşlerimin en temiz yanında nefes alıyorsun sen..

Farkındayım..Ben sende öldüm..Ya da öldürüldüm..
Ama yüreğimin iç cebinde bir resmin,
Ellerimin arasında mor bir tespih ile
Sen hala bana kanıyorsun…
Kanadıkça cümlelerim,
Yüreğimin en çöl yanına kök salıyorsun..
Ve bir düş içime kök saldıkça,
Avuçlarımın semaya dönen yüzünde bir dua olup
Bir Elif miktarı büyüyorsun bende…

Ve ben başka bir şehrin şafaklarına sabır çekerken
Bakışlarım kaç yıldız eskitir, kimseler bilmez



Katmerleşen hüzün aynalara gizlenirken
Bir son düşmeli nasibe
Sular ateşe vuslat düşürürken yine gözlerimde
Kaç geri dönüşe teslim olacağım
Sızını içime kaç nefes çekeceğim
Acından ölürken sen görmeyeceksin



İçime oturur hasretin, nasıl yanar kim bilir...



Uykularıma geçit vermez yürek ağrılarım
Sen olmasaydın keşke yüreğimden kazıdığım
Ateşisin içimin sinemde geçmeyen yaram


Yıllandıkça


Anlarım

Gıyabında söylenmiş bütün şiirlerim aşkına
Bağrına düştüğüm toprak kokusuna yemin

Gönül koymayacağım...

Bakışlarına aldandığım ey sevgili
Bana kalsaydı eğer
Yerle gök arası yeminimsin, safran sarısı
Dağlarının zirvelerine düşerse ilk kar


Bil ki

Eteklerinde bahar olup bekleyen bütün mor çiçekler
-benim-



Sabıkam eski
Göbek çukurumda saklı ilk ihanetim
Düşürüverdim cami avlusuna en kavi can bağımı

Senden mi geçmeyeceğim...

Makamın,

f e r a h f e z a

İçli ney taksiminde bir gece yarısı


Dökülüverecek bütün âminlerim...